Als ik genoeg verdiende sloeg hij mij tenminste niet

Het eerst vriendje van Daphne (36) manipuleerde haar om achter het raam te gaan staan. Daar leerde ze haar nieuwe vriend kennen. Hij leek een gewelddadige pooier te zijn, haar verdiensten moest ze aan hem afstaan.

Ik maakte een keer een opmerking dat ik een tattoo wilde. Farid zei meteen: dan laat je mijn naam zetten. Hij zette er behoorlijk wat druk op, want zo zou iedere pooier zien dat ik zijn bezit was. Ik vond het op dat moment romantisch en ging ermee in. Ik was twintig, ik hield van hem. Ik wilde er ook mee laten zien dat ik zijn enige echte vrouw was, omdat ik wel wist dat hij er nog meer ‘vriendinnen’ op nahield. Ik zag het zelfs als een compliment: hij wilde dat ik zijn naam op mijn lichaam droeg. Dat is het gekke. Dat je pas achteraf ziet hoe je wordt gemanipuleerd. Todat je jezelf helemaal kwijt bent.

Proberen als escort

‘Ik heb wat je noemt een problematische jeugd gehad. Mijn ouders zijn gescheiden toen ik vijf was, en mijn moeder liet me vaak alleen om naar de kroeg te gaan. Op mijn elfde ging ik om met mensen uit de gabberscene die een stuk ouder waren dan ik. Zij gebruikten allemaal drugs en dronken alcohol. Omdat ik niet voor hen wilde onderdoen, begon ik er ook mee. Op mijn twaalfde werd ik, dronken en onder drugs, ontmaagd door een jongen van een jaar of twintig. Hij pakte eerst mij, en direct daarna mijn vriendin. Ik was nog niet eens ongesteld. Ergens in mijn achterhoofd wist ik wel dat zo’n eerste keer speciaal hoort te zijn maar die gevoelens drukte ik weg. Nu hoorde ik er tenminste bij. Iedereen deed het. Ik denk wel eens dat het niet zover met me was gekomen als me vader nog had geleefd. Hij had al snel door dat ik met de verkeerde mensen omging, maar toen ik zeventien was overleed hij aan kanker. Ik ging steeds meer drugs gebruiken om mijn emoties weg te stoppen. Ik leerde tijdens het uitgaan een meisje kennen en kreeg verkering met een vriend van haar.  Ik was achttien toen hij zei: ‘Zeg, je wilt toch ook graag geld verdienen? Waarom probeer je het niet eens als escort?

Toen ik vertelde dat ik vijfhonderd gulden had verdiend zei hij: goed zo morgen weer

Hij wist het zo te brengen dat het leek alsof het iets was wat ik voor ons samen zou kunnen doen, om geld te verdienen voor onze toekomst. Op dat moment zag ik seks al lang niet meer als iets speciaals, dus ik besloot het te proberen. Mijn eerste klant was een oudere man. Hij was op zich wel aardig, maar ik had geen idee wat ik moest doen. Ik zei dat ik niet durfde, dus we hebben eerst alleen gepraat. Tot ik voldoende op mijn gemak was om het te doen. Thuis zei ik hoeveel ik had verdiend: vijfhonderd gulden, ‘Goed zo’ zei mijn vriend. ‘Morgen weer.’ In de douche moest ik huilen, maar de volgende dag ging ik toch weer. Escort deed ik trouwens maar een paar maanden. Mijn vriend stelde al snel voor achter de ramen te gaan zitten, zodat ‘we’ de opbrengst niet hoefden te delen met een chauffeur. Ook die eerste keer vond ik doodeng. Stond ik daar, in mijn onderbroekje. In het begin verschool ik me heel vaak, maar op een gegeven moment went het. Junkies weigerde ik, maar verder deed ik bijna alles.

Achter de Amsterdamse ramen

Mijn relatie eindigde en ik kwam in contact met een ander meisje dat in Arnhem achter de ramen werkte. Via haar kon ik ook daar terecht. In Arnhem leerde ik Farid kennen.  Hij was een klant. Een mooie jongen die een paar keer bij me was geweest. De kennis bij wie ik opdat moment in huis woonde zei: hij is een pooier. Maar ik wilde het niet geloven. Farid had samen met een vriend van hem een groot herenhuis in Amsterdam met drie verdiepingen. Ik trok al snel bij hem in en ging in Amsterdam werken. Voor mijn gevoel was het een relatie, ook  al werkte ik nog steeds in de prostitutie. Farid leek er geen moeite mee te hebben.  Sterker nog hij moedigde het aan en overtuigde mij dat ik het geld aan hem moest geven, dan zou hij het voor ‘ons’ sparen. Ik geloofde dat. Het is voor een ander niet voor te stellen maar het gaat zo geleidelijk en dit soort jongens pakken het zo uitgekookt aan, dat je niet eens beseft dat je wordt gebruikt. Omdat hij me wel genoeg geld gaf om van te leven, had ik er niet zo een probleem mee. Tussen de middag kwam hij me vaak wat te eten brengen. Ik was helemaal niet gewend dat iemand zo lief voor me was. Ik slikte alles wat hij zei voor zoete koek. Nu weet ik dat hij een narcist en pathologische leugenaar is, maar toen was ik nog zo jong en het ging allemaal zo geleidelijk… Je kunt het eigenlijk nog het beste vergelijken met het Stockholmsyndroom, waarbij je sympathie krijgt voor degen die je gevangen houdt.’

Steeds gewelddadiger

‘Ik zag intussen wel dat Farid ook een andere kant had. Op een dag kreeg hij ruzie met het meisje dat dat boven ons woonde. Hij schold haar uit voor vetzak en sloeg haar. Toen ik er iets van zei, sloeg hij mij ook. Hij werd steeds gewelddadiger, vooral als hij had gesnoven.

Soms moest ik de hele nacht naakt in de hoek zitten en hield hij een pistool tegen mijn hoofd

Ik heb toen een aantal keren huilend mijn moeder gebeld. Dan zei ik: ‘Mama, haal me hier weg.’ Maar ik kon niet bij haar wonen, ze had zelf te veel aan haar hoofd. Uiteindelijk kwam er een soort berusting over me en dacht ik: oké, dan is dit dus mijn leven. Hier moet ik het mee doen. In 2005 werd Farid opgepakt. De aanklacht? Vrouwenhandel. Hij zat ruim vier maanden in de gehele beperking. Ik kon hem dus ook niet spreken. Ik werkte opdat moment in Utrecht, op de Rode Brug.  Als ik stond te werken, liepen er kennissen van hem langs die hun vinger langs hun keel haalden. Ze dachten dat ik hem had verlinkt. Ik was doodsbang, maar toen de politie me oppakte om me te verhoren, heb ik hem niet verraden. Ik vertelde ze niet dat ik mijn geld aan hem moest afdragen, en ook niet dat hij me sloeg. Zelfs niet toen ze bewijzen lieten zien dat hij ook met andere vrouwen omging, die ook dachten dat ze iets met hem hadden en de hoer speelden om geld voor hem te verdienen. Ik wilde geen snitch zijn.  Zes uur lang ben ik ondervraagd. een van de agenten zei tegen me: ‘Als ik naar je kijk, zie ik mijn dochter. ‘Oh Ja?’ zei ik. ‘Is zij ook een hoer?’ Toen liet hij me met rust. Toen ik Farid weer mocht spreken, zei ik dat ik wilde stoppen. Woest werd hij. Hij begon mijn moeder te bedreigen en stuurde zijn broer en familie op me af om me om te praten. Uiteindelijk liet ik me toch weer overhalen. Hij wist precies wat mij zwakke plekken waren en hoe hij daarop in kon spelen. Als ik nog heel even zou werken en genoeg zou verdienen, dan zouden we samen naar Turkije gaan en daar samen een gezinnetje stichten. Dus ik bleef.  Als ik mijn mond maar hield en genoeg verdiende, sloeg hij mij tenminste niet.  En ondanks alles wilde ik nog steeds bewijzen dat ik beter was dan al die andere vrouwen die voor hem werkten. Daar deed ik alles voor. Van klanten hoorde ik bijvoorbeeld heel vaak dat ze konden merken dat ik niet gedwongen werd.

Kind met een ander

‘In de tijd dat ik met Farid was, ben ik vijf keer zwanger geweest. Vier keer heeft hij me zo hard geslagen dat ik een miskraam kreeg. De vijfde keer was ik al 29. Ik wilde het kindje dolgraag houden. Maar hij zei: ‘Misschien is het niet eens van mij.’ Terwijl ik het alleen met hem zonder condoom deed. Toen begon hij op me in te praten. ‘Geef me nog een jaar,’ zei hij ‘dan ben ik er klaar voor.’ Uiteindelijk heeft zijn familie zo lang op me ingepraat dat ik het toch weg heb laten halen.  Vlak daarna hoorde ik tijdens het werken dat een ander meisje zeven maanden zwanger van hem was.  Hij deed niet eens moeite om het te ontkennen. Sterker nog: toen zijn zoontje was geboren dwong hij me op kraamvisite te gaan om een Gucci-truitje af te geven en om te zeggen dat ik niets meer met hem had.

Waarschijnlijk heb ik ook voor de kinderkamer van zijn nieuwe vriendin betaald 

Dat hij een kind met een ander had gekregen was voor mij de druppel. Maar ik wist nog steeds niet hoe ik weg kon komen. Ik heb er zelf over gedacht om hem door iemand te laten vermoorden, om vrij te kunnen zijn.  Mijn redding was dat hij vlak daarna weer vast kwam te zitten. Nu voor verboden wapenbezit. De avond ervoor had hij me zo erg geslagen dat ik niet meer kon lopen. Waarom? Omdat hij dacht dat ik geld achterhield. Omdat ik nergens terecht kon en ik jarenlang al mijn geld had moeten afgeven, heb ik tijdelijk bij een kennis van mijn moeder gelogeerd. Daar zat ik de hele dag met mijn hond in de schuur, met vijftig euro per week om boodschappen van te doen. Uiteindelijk kon ik bij mijn tante in huis. Het duurde een tijdje maar met hulp heb ik zelfstandige woonruimte kunnen regelen.

Angst overwinnen

Farid heb ik nog een keer gebeld. Hij zei:’Ik mis je, jij bent mijn echte vrouw.’ Maar ik geloofde hem niet meer. Ik wilde zijn stem nog een keer horen, maar alleen om mijn angst te overwinnen. Ik durfde niet eens meer naar Amsterdam te gaan, omdat ik bang was zijn familie of vrienden tegen te komen. Hij is veroordeeld voor zeventien strafbare feiten, onder andere vrouwenhandel. Hij heeft zes jaar gekregen, maar na tweeënhalf mocht hij weer elk weekend naar  huis. Daarom heb ik nooit aangifte tegen hem gedaan. Het is zo een zenuwslopend proces, en met zulke straffen heeft het in mijn ogen toch geen zin. Mijn leven ziet er nu heel anders uit. De tattoo met Farids naam heb ik met hulp van de stichting laten coveren, en ik heb een nieuwe tatoeage gekregen, met diamantjes. Die staan voor de kindjes die ik ben verloren, en het is ook symbolisch voor mij: diamanten ontstaan onder enorme druk, en daarna schitteren ze als nooit te voren.

Ik ga een opleiding doen om wimperextensions te leren zetten en ik hoop daarmee voor mezelf te kunnen beginnen als lash artist. Ik wil mezelf nu compleet richten op mijn nieuwe toekomst. Voor mannen heb ik op dit moment geen ruimte. Ik heb nog steeds vertrouwensissues en ben onder behandeling voor posttraumatische stressstoornis. Er is dus nog wel wat werk te verzetten voordat ik hopelijk krijg naar waar ik het meest verlang: rust en een gezinnetje.

This post is also available in: Dutch